MO17-2 Vecht zich in krankzinnig duel naar de overwinning.

Na de 4-1 gewonnen uitwedstrijd vorige week tegen koploper ’t Gooi, kwam dit keer de nieuwe koploper Victoria op visite. Een zwaar beladen wedstrijd, want bij winst is het kampioenschap voor ons in zicht!

Al gauw werd duidelijk dat dit geen makkelijke wedstrijd zou worden, Victoria verscheen met grote, snelle en technische voetballers aan de start. In het begin konden we nog in de counter af en toe gevaarlijk worden, maar naarmate de wedstrijd vorderde kwamen we steeds meer onder druk te staan. Onze zeer betrouwbare verdediging (8 goals tegen) had het lastig, maar de paar kansen die we weg gaven werden gepakt door de geweldig keepende Isa! Zij wist haar doel elke keer zo te verkleinen dat de tegenstander er keer op keer op stuk liep. De rust werd gehaald met de brilstand op het bord, maar dat was voor ons niet genoeg. Hiermee zouden we waarschijnlijk derde worden of tweede op doelsaldo. Er waren al een paar meiden die er behoorlijk doorheen zaten maar iedereen wilde deze wedstrijd winnen, en dat is dan ook onze grootste kwaliteit. Doorzettingsvermogen, mentaliteit, dat zijn de grootste kwaliteiten van de MO17-2.

De tweede helft ging verder waar we de eerste mee geëindigd waren, Victoria zette ons onder druk en CSW probeerde eronder uit te voetballen met de counter. Helaas lukte het Victoria toch om de 0-1 te maken. Na kort overleg langs de kant besloten we ondanks de druk achterin toch 1 op 1 te gaan spelen om voor onze laatste kans te gaan. Er was even wat verwarring en na een schitterende goal binnenkant paal was het weer Victoria die scoorde. Maar onze meiden geven nooit op! Met 4 spitsen die achter elke lange bal aan bleven jagen raakte Victoria steeds dieper in de stress. Dit resulteerde al snel in de aansluitingstreffer. Victoria kon dit niet verkroppen en ging fouten maken. Er lagen achter in het centrum voor ons mogelijkheden en daar bleven we vol de druk op houden. Het werd 2-2. Dat was al een geweldig resultaat tegen deze tegenstander, maar het veranderde voor ons niets aan de tactiek, iedereen bleef gaan voor de laatste kans. En dat werd beloond… Een paar minuten voor tijd lukte het Fleur om de tegenstander uit te kappen en de keeper op het verkeerde been te zetten. Het doel was leeg en ze schoot de winnende binnen. Wat een enorme ontlading in het veld maar ook erbuiten. Menig ouder heeft deze wedstrijd met knikkende knietjes afgekeken, en er waren er zelfs die de spanning niet meer aankonden en maar even weggelopen waren. We lieten 1 van de spitsen naar het middenveld zakken om de laatste minuten geen goal meer tegen te krijgen en Isa schoot nog een keer keihard op de lat. In de rebound kwamen er 2 koppen tegen elkaar maar buiten dat het natuurlijk vrij pijnlijk was liep dat gelukkig volgens mij verder goed af. De grensrechter van Victoria zag het niet meer zitten en weigerde verder te gaan, maar met nog 1 minuut te spelen maakte dat weinig meer uit. De laatste corner was voor Victoria en zij kregen nog een goeie kans maar maaide de bal gelukkig hoog over. Na het laatste fluitsignaal was iedereen kapot maar wat een geweldige overwinning! Bloed, zweet en tranen, maar als je dan weet te winnen voelt dat echt fantastisch! Volgens de tegenstander lag het aan alles en iedereen behalve Victoria en kon hier dus ook blijkbaar niet mee om gaan, dat was tijdens de wedstrijd al goed te horen. Dat hoort er helaas ook bij, dan maar een keertje geen handjes schudden na afloop.

Zeer trotse meiden en nog veel trotsere trainers hebben genoten van deze overwinning en gaan proberen volgende week deze competitie mooi af te sluiten met het kampioenschap uit tegen Sporting Almere.

 

Peter & John

 

Reageren is niet mogelijk.